سالن جلسات وزارت راه و شهرسازی

در اتاق جلسه، پلان از رابطه میان آدم‌ها شکل می‌گیرد. فاصله بسیار زیاد گفت‌وگو را دشوار می‌کند و تراکم بیش از حد، حرکت و تمرکز را کاهش می‌دهد. طراحی ۱۷۵ مترمربع باید تعداد صندلی، عمق میز و فضای گردش را در تعادل نگه دارد و ورود دیرهنگام را بدون اخلال ممکن سازد.

مدل‌سازی سه‌بعدی فرصتی برای دیدن اتاق از جای هر کاربر است. به‌جای یک تصویر مرکزی، باید دید افراد در دو انتهای میز، مسیر ارائه و نسبت سقف با مبلمان مقایسه شود. تصاویر موجود دو پاسخ متفاوت را نشان می‌دهند و ارزش تصمیم‌گیری مبتنی بر سناریو را برجسته می‌کنند.

هویت یک فضای رسمی از انباشت تزئینات به دست نمی‌آید. نظم خطوط، کیفیت نور و پیوستگی سطوح می‌تواند جدیت لازم را ایجاد کند، در حالی که بافت و تناسب مبلمان مانع سردشدن فضا شوند. نتیجه مطلوب، اتاقی است که پس‌زمینه تصمیم‌گیری باقی بماند و بر خود جلسه غلبه نکند.